Każda nowa zwrotka wywołuje w nas ogromną radość

Tak liczne stwierdzenia dają nadzieję, że już za kilka lat część z tych ptaków wróci na Wisłę, dając początek kolejnym pokoleniom.

A mają po co wracać…

Na Wiśle drastycznie spada populacja mewy siwej

W ostatnich latach największe straty ptaki ponoszą przez zwyżki wody i powodzie, które zdarzają się praktycznie każdego roku.

Do tego intensywne żerowanie drapieżników, takich jak norki, lisy czy wrony.

Niestety i ludzie mają swój wkład w coraz gorszy stan populacji tych ptaków.

Nieświadomi turyści wchodzą na wiślane wyspy w sezonie lęgowym ptaków

Negatywny wpływ ma też coraz silniejsza ingerencja człowieka w regulację rzeki.

Sami mieliśmy okazję obserwować jaki wpływ na ptaki miało zbudowanie nowych ostróg na Wiśle koło mostu w Kamieniu.

Zanim zostały zbudowane, w miejscach tych powstawały łachy na których chętnie gnieździły się nie tylko mewy siwe, ale też ostrygojady czy sieweczki obrożne.

Teraz w tym miejscu jest ptasia pustynia

Na próżno szukać nowych gniazd.

Rzeka została zmieniona przez człowieka i ma to wpływ na przyrodę.

Negatywny wpływ

Dlatego tak ważne jest dla nas ratowanie tego, co jeszcze można uratować.

Ochrona mew siwych i innych ptaków siewkowych na Wiśle finansowana jest w projekcie:

„Od Wisłoki do Wieprza – czynna ochrona zagrożonych gatunków ptaków w dolinie rzeki Wisły.” – wsparcie przyznane przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

#mewasiwa #laruscsnus #czynnaochronaptaków #rzekawisła #ptaki #birds